Najbardziej bezpiecznym i komfortowym miejscem na postawienie ławeczki służącej odpoczynkowi jest płaski teren, do którego łatwo można dojść i po którym można poruszać się bez większych utrudnień.

Jej usytuowanie przy istniejącej szerokiej ścieżce lub na jej zakończeniu będzie znacznym ułatwieniem – wyeliminuje problem związany z układaniem dodatkowej nawierzchni, albo przeskakiwaniem przez pas trawnika. Jeśli ścieżka jest wąska (1-1,5 m) ustawiona na niej ławeczka na pewno będzie utrudniać przejście. Rozwiązaniem jest usytuowanie jej na specjalnie przygotowanym miejscu przylegającym bezpośrednio do ścieżki (lub w jej rozszerzeniu), poza jej brzegiem. Głębokość takiego miejsca powinna wynosić nawet około 1 m, aby zmieściła się w jego obrębie nie tylko ławeczka, ale i zwisające nogi siedzących na niej osób. Nawierzchnia pod ławeczką powinna być również utwardzona. Postawienie jej na trawie lub innym miękkim podłożu ograniczy stabilność, a wydeptana nawierzchnia nie będzie wyglądać zbyt atrakcyjnie – zwłaszcza wtedy, gdy z ławeczki będziemy często korzystać.

Wykorzystanie istniejącego lub stworzenie dodatkowo niewielkiego placyku, na którym stanie ławeczka, pozwoli na zebranie się w jej otoczeniu większej liczby osób. Trzeba się jednak liczyć z faktem, iż nie wszyscy będą mogli na niej usiąść w tym samym czasie. Ustawienie ławeczki na wprost zakończenia ścieżki sprawi, że ona i osoby z niej korzystające będą bardziej widoczne. Postawiona równolegle do ścieżki, na małym placyku, będzie nieco schowana, zwłaszcza wtedy, gdy posadzimy wokół niej rośliny.

Do ustawienia ławeczki możemy wykorzystać miejsca przy tzw. „ślepych” ścianach budynków lub nie użytkowanych dotychczas ich narożników – miejsca o niewykorzystanym potencjale. Można tu stworzyć unikalne zakątki kameralnego wypoczynku, osłonięte z jednej lub nawet z dwóch stron przed palącym słońcem i wiatrem.

Jeśli droga dojścia do klatki schodowej obejmuje dystans kilku lub nawet kilkunastu metrów, ławeczkę można ustawić również przy takiej ścieżce – w pewnym oddaleniu od wejścia. Będzie wtedy mogła służyć jako punkt spotkań sąsiadów z jednego budynku, miejsce oczekiwania dla gości, a starszej osobie lub opiekunowi z małym dzieckiem, spacerującym po terenie osiedla, umożliwi krótkotrwały odpoczynek.