Ławeczka ustawiona w wybranym miejscu wymaga dopełnienia go roślinnością. Sposobów, jak dobrać i połączyć ze sobą wszystkie elementy, jest wiele. Efekt końcowy powinien być na tyle atrakcyjny, aby nie tylko podwyższyć walory wizualne danego miejsca, ale także zachęcić nas do odpoczynku właśnie tu.

Podstawę kompozycji roślin powinny tworzyć te najbardziej trwałe, jak drzewo i krzewy, które jednocześnie będą wymagały mniej zabiegów pielęgnacyjnych. Możemy ograniczyć naszą aranżację właśnie do nich lub dopełnić o grupy wieloletnich bylin zimujących w gruncie. Rośliny te mogą także stworzyć doskonałe tło dla innych – jednorocznych, które dodatkowo będziemy mogli wymieniać co sezon wpływając tym samym na zmianę charakteru otoczenia ławeczki. Będzie to jednak wiązało się z podwyższeniem kosztów ponoszonych na utrzymanie takiej kompozycji.

Rośliny możemy sadzić naśladując formy regularne oparte o linie proste prowadzone równolegle, prostopadle lub pod innym wspólnym kątem, albo swobodne – oparte o układ linii miękko i płynnie przenikających się nawzajem. Niezależnie od przyjętego stylu warto pamiętać o cechach gatunkowych roślin, które ostatecznie zadecydują o sposobie łączenia ich ze sobą. Warto skorzystać z katalogów roślin i publikacji opisujących różne gatunki roślin i ich cechy plastyczne. Kompozycja nie powinna być zdominowana zarówno przez nadmierną liczbę roślin, zmienność ich form, jak również różnorodność zastosowanych kolorów. Wprowadzi to wrażenie chaosu i w efekcie nie będziemy wiedzieli, na co tak naprawdę powinniśmy patrzeć.

Zabiegiem porządkującym może być zastosowanie 1 lub 2 roślin kluczowych, zebranych w większe grupy o wspólnych cechach – np. średniej wysokości krzewy o stonowanej zielonej barwie liści. Będą one stanowiły podstawę kompozycji i tło do wyeksponowania pozostałych roślin. Warto taki układ dopełnić niższymi bylinami zakwitającymi stopniowo co 2-3 tygodnie od wiosny do jesieni, aby przez cały sezon otoczenie ławeczki nie tylko było piękne, ale zaskakiwało nas zmiennością wraz z upływem kolejnych miesięcy. Aby uniknąć wrażenia monotonii rośliny powinniśmy różnicować pod względem wielkości i pokroju. Te wyższe powinny znajdować się z tyłu, aby nie zasłaniać tych niższych posadzonych przed nimi, ale równie atrakcyjnych.

Kompozycje roślinne mogą być złożone z roślin o liściach i kwiatach dobranych z odcieni i tonów jednego lub zbliżonych kolorów (np. łącząc czerwień z odcieniami pomarańczowego i żółtego), także tych o barwach pastelowych (odcieni fioletu, różu i niebieskiego) – aranżacja zyska wtedy charakter bardziej spokojnej. Układy wielobarwne, dzięki wprowadzonym kontrastom np. pomiędzy odcieniami fioletu i błękitu w połączeniu z żółtym, znacznie ożywią otoczenie zdominowane przez szare ściany budynków oraz zacienione zakątki.

Niezwykle istotny jest zarówno dobór roślin zastosowanych tuż przy ławeczce, jak i tych, które będziemy obserwować siedząc na niej. Element roślinny przyciągający nasz wzrok powinien stanowić dopełnienie całości kompozycji.