W grupie czynników niekorzystnych wyróżnić należy także te związane z pozostałymi cechami danego terenu, głównie z mikroklimatem miejsca.

Ławki można ustawiać zarówno w miejscach mocniej nasłonecznionych, jak i ocienionych – wybór będzie uzależniony od potrzeb i oczekiwań użytkowników. Podstawową zasadą jest w tym przypadku unikanie warunków skrajnych. W upalne dni nadmiar słońca odstraszy potencjalnych użytkowników z powodu zbyt wysokiej temperatury. Przebywając w miejscu zacienionym w pochmurny dzień znacznie mocniej odczujemy chłód, czy wilgoć, a mała ilość naturalnego światła może nas niepotrzebnie zasmucić. Rozwiązaniem tej trudnej sytuacji może być taki wybór miejsca ustawienia ławeczki, w którym warunki świetlne ulegną zmianie w ciągu dnia, np.: rano będzie ono mocniej nasłonecznione, a po południ stopniowo zacznie pojawiać się tu cień. Pomoże w tym także lokalizacja siedziska przynajmniej częściowo pod koroną drzewa rzucającego nieco cienia.

W podobny sposób możemy próbować przeciwdziałać niekorzystnemu wpływowi wiatru na komfort odpoczynku na ławce. Jej ustawienie w miejscu silnie przewietrzanym sprawi, że nie będziemy z niej zbyt często korzystać. Jednym ze sposobów ograniczania tych uciążliwości będzie osłona ławeczki za pomocą konstrukcji – trejażu lub pergoli porośniętych pnączami. W miejscach silnie zacienionych, ale też dość wąskich, nie należy osłaniać ławeczki od góry, aby nie potęgować niekorzystnych odczuć i wrażeń wizualnych. Warto wtedy pomyśleć o zaaranżowaniu takiego miejsca grupami atrakcyjnych, ale niższych roślin cieniolubnych, takich jak krzewy, rośliny okrywowe i atrakcyjnie kwitnące byliny.