Dokonując wyboru miejsca, w którym ustawimy ławeczkę, należy unikać wszelkich kolizji i uciążliwości – zarówno dla odpoczywających na ławce, jak i pozostałych mieszkańców osiedla!

Ławeczki, która ma służyć kameralnemu odpoczynkowi, lepiej nie ustawiać przy głównej drodze o dużym natężeniu ruchu pieszego lub ścieżce wiodącej do często użytkowanych miejsc np.: przy drodze osiedlowej o charakterze tranzytowym, która łączy daną część osiedla z dojściem do przystanku autobusowego, przejścia dla pieszych, czy sklepu. Dodatkowo, nie można ustawić jej zarówno na, jak i bezpośrednio przy skrzyżowaniu dróg – przy takim „węźle komunikacyjnym” będziemy się czuć niekomfortowo. Duża liczba osób przechodzących non-stop i w różnym tempie będzie rozpraszać uwagę odpoczywających na ławce i szybko zniechęci ich do pozostania tu przez dłuższy czas. Miejsce takie obniży jakość naszego wypoczynku i sprawi, że będziemy się czuć nadmiernie obserwowani przez przechodniów.

Nie sprawdzą się także inne miejsca związane z gromadzeniem się i przebywaniem w ich obrębie dużej liczby użytkowników w jednym czasie. Dotyczy to bezpośredniego sąsiedztwa miejsc i obiektów o funkcjach związanych z aktywnym spędzaniem czasu i grami zespołowymi, takich jak place zabaw dla dzieci, czy boiska sportowe. Ciągły ruch i hałas może zagłuszać sąsiedzkie rozmowy i niepotrzebnie odwracać uwagę.

Jeszcze bardziej uciążliwe dla użytkowników ławeczki może okazać się jej lokalizacja w bezpośrednim sąsiedztwie drogi kołowej, parkingu osiedlowego i placów manewrowych, a nawet kilku miejsc postojowych zajmowanych przez samochody. Nieprzyjemny będzie w tym przypadku nie tylko zapach spalin, ale także hałas i ograniczony widok blokowany przez pojazdy.

Nie wolno zastawiać ławeczką podjazdu dla osób niepełnosprawnych i towarzyszących im fragmentów nawierzchni, na których konieczne jest manewrowanie wózkiem inwalidzkim. Nie można także blokować ustawieniem ławki podjazdów dla wózków dziecięcych oraz łatwego dostępu do schodów, nawet jeśli jest to tylko jeden lub dwa stopnie.

Ławeczka nie może blokować łatwego otwierania drzwi, w tym drzwi awaryjnych (stanowiących element drogi ewakuacyjnej), przejścia ani dojścia do klatki schodowej, a także wszelkich pomieszczeń gospodarczych i innych, nawet tych użytkowanych okazjonalnie.

Podejmując decyzję o wyborze miejsca ustawienia ławeczki należy pamiętać również o tym, że jej użytkownicy także mogą hałasować. Aby uniknąć konfliktów z sąsiadami nie można jej postawić tuż pod oknami mieszkań, ponieważ głośne rozmowy i śmiechy będą uciążliwe zarówno dla mieszkańców parteru, jak i wyższych pięter budynku.

Na obniżenie komfortu wypoczynku wpłynie na pewno bezpośrednie sąsiedztwo śmietnika, do którego co chwilę będą podchodzić inni mieszkańcy oraz któremu może towarzyszyć niezbyt miły zapach i mało atrakcyjny widok. Ławeczka ustawiona tuż przy placu gospodarczym będzie funkcjonować jako element obsługujący realizowane tu specyficzne czynności. Miejscem odpoczynku mogłaby się stać tylko wtedy, gdy nikt nie będzie w tym samym czasie trzepać dywanów, wynosić śmieci, ani naprawiać w tym miejscu różnych urządzeń – a takie chwile należą do rzadkości.

Usytuowanie ławeczki w miejscu nieosłoniętym z żadnej strony, w otwartej rozległej przestrzeni, jest również niewskazane. Co prawda, łatwo ją wtedy zobaczyć i do niej dotrzeć, ale przecież nie wszyscy lubią być obserwowani z każdej strony. Taka lokalizacja na pewno ograniczy nasze poczucie prywatności, które w tej sytuacji byłoby niezwykle pożądane.